حيران

نمی دانستی از دوست داشتنی هایم حرف نمی زنم؟

هوا می دزددشان!

مثل پروانه ای که بالهایش را ول کنی!

به همین راحتی

می دانی که پروانه ها بر نمی گردند!

حالا این وسط

      تو  باید از خودت می پرسیدی؟

             که من حرفی نزنم

                      مبادا که هوا...

                                   هوا...

                                         پر.

              

                                     

  
نویسنده : سپیده ; ساعت ۱٢:۳٦ ‎ق.ظ روز ٢۸ تیر ۱۳۸٦
تگ ها :

مناجات

از این ایمان نخ نما چیزی نمانده

 چاه کفرمان را عمیق تر می کنیم

                              هستی؟!

  
نویسنده : سپیده ; ساعت ۱۱:۱٥ ‎ب.ظ روز ٢٥ تیر ۱۳۸٦
تگ ها :

فراموشم مکن تا می توانی

حالا چشمهایش را با سبز روسریش

روسریش را با پیچازی شال من

همرنگ می کند.

فکر می کند از یادم می روی.

*

حالا

چشمهایش هم یاد تو می اندازتم

     نمی داند این شال یادگار توست.

  
نویسنده : سپیده ; ساعت ٧:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱٧ تیر ۱۳۸٦
تگ ها :

 

چه خوب که خوابهایت را نمی بینم

شبیه من هست و نیست

اسمی که  می گویی و نمی گویی

از دیوار خوابهایت که نمی توانم بالا بروم

برای خودت.

از آفتاب به بعد برای من.

از خوابت هم که بیرون مانده باشی

می گذارم قایم شوی پشت صبح بخیر.

صبح بخیر

  
نویسنده : سپیده ; ساعت ۱۱:٥۳ ‎ق.ظ روز ۱٢ تیر ۱۳۸٦
تگ ها :

ويک نِس

دیگر منـــ ظوری ندارم

تا کلمه هایم را سر جایشان بنشانم

که بهانه ات نشوند

حالا که نیستی!

که حرف پشت سرت نشوند

حالا که نیستی!

که از بغض باد نکنند

حالا که....

             من زورم تو بودی!

  
نویسنده : سپیده ; ساعت ۱۱:٥۳ ‎ب.ظ روز ۳ تیر ۱۳۸٦
تگ ها :