دیگر به تقویم و فصل نیست.

این روزها٬

میان دستهام

           هستی و نیستی

خط خط

            و

           راه راه.

                  انگار باران.

  
نویسنده : سپیده ; ساعت ٢:٥٢ ‎ب.ظ روز ۱٦ مهر ۱۳۸٦
تگ ها :

دل خوش

تا برسد به انگشتهایم

دل خوش می مانی

وارون درخت٬

از دل خشک می شوم

تقصیر من نیست

         عاشق دستهایم شده ای...

  
نویسنده : سپیده ; ساعت ٢:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱٤ مهر ۱۳۸٦
تگ ها :

 

دنبالش

ورقهای کتاب از این دستم

شره می کنند به آن دست.

پیدا نمی کنم

مثل همان چند ساعت

میان آن همه روز.

                     می خندیدم.

                     کفشهایم تابستانی تر از هوا  بود.

                     باران می آمد که دستم را

                     گرفتی؟...

                    گرفتم دستت را؟...

نیست!

خواب که ندیده ام؟

  
نویسنده : سپیده ; ساعت ٢:٢٢ ‎ب.ظ روز ٥ مهر ۱۳۸٦
تگ ها :