مین

 

 

دنیا را هم

با این ملافه های سفید

دور دست و پایم بپیچانند

روی این میدان نبرد

هوشیار بیدار می شوم

و همیشه می دانم سرم کجا افتاده

قلبم کجا

و همیشه یادم هست هم رزمم پیش ترها

پشت خاکریز کدام خواب

مرا کاشت

همیشه یادم هست چطور خواب می دیدم

وقتی خاک می شدم

خ ..ا..ک می شدم

خ..ا..ب می شدم

           دیگر نا امن است این میدان

              هوشیار منفجر می شوم

                        همیشه

 

 

  
نویسنده : سپیده ; ساعت ۱٢:٢٤ ‎ق.ظ روز ۱٩ اردیبهشت ۱۳۸٩
تگ ها :