مهر-سا

باید باشی

سبک سکوت کنی

باشم

و قول بدهم دیگر حرف نزنم

 تکه ها ی سال ها را کنار هم  بچینی

من بگویم خاکستری اند همه

ساکت بمانی

و نفهمم چطور می فهمی شان

باید باشی

و حرف نزنم

بخندی و من یادم برود بی رنگی ام را

تمام این تکه ها که کنار هم می گذاری

شبیه به هم اند

شبیه به من اند

بی شباهت ترین است 

جایت

خالی

 چفت نمی شود هیچ تکه ای در آن

 

 

 

  
نویسنده : سپیده ; ساعت ٤:۱٩ ‎ب.ظ روز ۳٠ شهریور ۱۳٩٠
تگ ها :

نا تمام

این طره های پیچ خورده

گلدان های پاییز

دست هایت

کنار شکردان

روی میزی که نمی دانم هنوز هست یا نه

مثل بودنم

مثل فاصله ات

میان این همه آینه های معوج.

چه نمای آشنایی می دهد

این خیابان

از من

که هنوز دارم دور می شوم

و پشت سرم سنگینی نگاهی نیست

نیستی

چه نمای غم باری قاب می کند

این خیابان

از خداحافظی های زیر لب

سلام های بی خنده

  
نویسنده : سپیده ; ساعت ٢:۳٠ ‎ب.ظ روز ۱٠ شهریور ۱۳٩٠
تگ ها :