اسفند

وقتی هنوز میان سرخی خاک

و

زردی آفتاب

آتش می گیرم و چهارده ساله می شوم

                             امید است به اسفند دانه های چشم حسود

می ترکد

بند بند دلم

از این آتشی که می ماند

تویی که می پری از آتشدانم

 

 

  
نویسنده : سپیده ; ساعت ٩:٢۳ ‎ب.ظ روز ٢٢ اسفند ۱۳۸۸
تگ ها :