چشم می گذارم

کنار باران جاده

و تا چنداد و چند می شمارم

دور می شوی

و برف پاک کن هایت برایم دست تکان می دهند

دلم خوش که پیدایت کنم

                 دوباره

  باید دروغ می گفتم

و می سپردمت به چشمهای باز

تا چنداد سال بعد

قلبم را جایی پیدا کنی

و

بخندیم

همه

 

  
نویسنده : سپیده ; ساعت ٢:۱٤ ‎ب.ظ روز ٥ آبان ۱۳۸٩
تگ ها :