بوی شرجی آغوشت بلم سوار کند

                                     بر رویا

  دست پا رو بزنم تا

سوسوی

گاه به گاه

فانوس دریایی

و یادم نیاید از کجا غرق شده ام

میان دو فنجان چای سرد شده

مانده بر میز

میان بوی شط و برف...

لعنت به شیطان!

  
نویسنده : سپیده ; ساعت ۱:٢٦ ‎ق.ظ روز ۱٩ مهر ۱۳٩٠
تگ ها :