خنده های اتفاقی

دوست داشتن، یاد است 

آنجا که نیست

و تمام عکسها اتفاقی اند

اتفاقی است که تو داری می خندی وقتی نیستم.

تو تمام عکسهایی وقتی نیستی.

 لحظه  

چطور گم شده است

که یادم نمی آید خنده ات، رو به روم

چشمهایت، رو به روم

تمام یادم، دوست داشتن این قاب است

که از کجا معلوم تو؟

چشمهایت 

مهم ترین اتفاق است

میخ به دیوار

در لحظه ای

که نیستم

که نیستی

 

 

 

  
نویسنده : سپیده ; ساعت ۱٢:۳٥ ‎ب.ظ روز ٥ آذر ۱۳٩٢
تگ ها :