می نشینم

این ایستگاه ٬ بی سقف هم پناهم می دهد.

بیایی

از کجای این خیابان چندم

تا ساختمانی که هم پایم قد کشید.

چندم برج است امروز؟

این همه ماشین بی نام و نشان

کدامشان مستقیم....

تمام قدم هایت را نبودی آسفالت کرده ام.

اما پیدا می کنی.

هنوز گورخر نرده ها زیر آفتاب به نامت مانده.

  
نویسنده : سپیده ; ساعت ۱:٠۱ ‎ب.ظ روز ٢٧ اردیبهشت ۱۳۸٦
تگ ها :