دنبالش

ورقهای کتاب از این دستم

شره می کنند به آن دست.

پیدا نمی کنم

مثل همان چند ساعت

میان آن همه روز.

                     می خندیدم.

                     کفشهایم تابستانی تر از هوا  بود.

                     باران می آمد که دستم را

                     گرفتی؟...

                    گرفتم دستت را؟...

نیست!

خواب که ندیده ام؟

  
نویسنده : سپیده ; ساعت ٢:٢٢ ‎ب.ظ روز ٥ مهر ۱۳۸٦
تگ ها :