وقتش...وقتم.
باز کنید آغوش هایی را که برایم گل زده اید .
خیالتان راحت.
جور می شود
قصه ام با سینه هاتان .
از پس شانه ام
پوزخند ها را نمی بینم.

  
نویسنده : سپیده ; ساعت ۱:۳۱ ‎ب.ظ روز ۱٩ بهمن ۱۳۸٦
تگ ها :